صفحات

درباره انتخابات

ایران در تب و تاب انتخاب دهمین رییس جمهور است. این روزها هرجا میروی صحبت از انتخابات است. هرجا که میروی صحبت از این میشود که آیا اصلا در انتخابات شرکت میکنی یا نه و اینکه به چه کسی رای میدهی و این حرف ها. طرز فکرها متفاوت است. ملت هم مانند همیشه تصمیمهای مختلفی میگیرند. میخواهم مشاهداتم را اینجا بنویسم:


اول از همه اینکه به نظرم بر خلاف انتخاباتهای گذشته کمتر کسی را میبینم که اعلام کند در انتخابات شرکت نمیکند. بسیار بسیار کمتر از چهار سال قبل آدمهایی را میبینم که پای تحریم انتخابات ایستاده باشند. صد البته بدیهی است که مشاهدات من صرفا از آدمهای دور و بر خودم هست. ولی خوب همین آدمهای دور و بر خودم را با آدمهایی که چهار سال قبل دور و برم بودند هم که مقایسه میکنم، به وضوح تفاوتها قابل مقایسه است. دلایل مختلفی میتواند داشته باشد. شاید جای دفعه قبل که نرفته اند پای صندوق هنوز درد میکند. شاید هم برعکس، دیده اند این آقا در این چهار سال عجب رییس جمهور معرکه ای بوده، برویم این بار بهش رای بدهیم که با رای بالاتر برود روی صندلی بنشیند. هرچه هست، خیلی کمتر از قبل آدم تحریمی میبینم.


نکته دیگری که فکر میکنم جای تامل دارد، تاثیر بسیار زیادتر از گذشته رسانه های دیجیتال بر مخاطبان است. هرچند مخاطبان این رسانه های دیجیتال همچنان محدود به جامعه نه چندان پرجمعیت جوانان اینترنت باز است، اما به وضوح نشانه های این تاثیر را بیش از گذشته میتوان دید. تعداد بسیار زیاد ویدئو کلیپ های تبلیغاتی در YouTube، Facebook و ... که هر روز هم تعدادشان بیشتر میشود، گواهی بر این مدعاست. مسدود شدن شتابزده و ناگهانی Facebook در هفته اول تبلیغات کاندیداها و بعد باز شدن شتابزده تر آن بعد از چند روز، به وضوح نشان میدهد که رسانه های دیجیتال، امروز تاثیری به مراتب بیش از گذشته در طرز فکر مخاطبان دارند.

هیچ نظری موجود نیست: